วีเนียร์สถานีเฮรยง: 5 สิ่งต้องรู้ก่อนทำ <แบบดั้งเดิม vs ไม่กรอฟัน>

วีเนียร์คือการบูรณะเพื่อความสวยงามโดยติดแผ่นเซรามิกบางๆ บนผิวหน้าฟัน เพื่อปรับสี รูปร่าง และขนาด ขณะที่ครอบฟันต้องกรอฟันทั้งซี่แล้วครอบทับ วีเนียร์กรอเฉพาะด้านหน้าบางๆ ราว 0.3-0.7mm แล้วติด ปริมาณเนื้อฟันที่ถูกกรอจึงน้อยกว่ามาก ได้เปรียบในแง่การรักษาเนื้อฟัน เป็นที่ทราบกันว่ายิ่งกรอน้อย ภาระต่อโพรงประสาทฟันก็ยิ่งลดลง อย่างไรก็ตาม กรณีฟันผุลึกหรือฟันที่ผ่านการรักษารากฟันจนเนื้อฟันเหลือน้อย หลายครั้งครอบฟันกลับเหมาะสมกว่า วิธีไหนเหมาะจึงขึ้นอยู่กับสภาพฟันของแต่ละคน แนะนำให้ฟังคำอธิบายอย่างเป็นรูปธรรมตอนตรวจว่าขอบเขตความเสียหายของฟันคุณเป็นอย่างไรและคาดว่าจะต้องกรอเท่าไร แล้วนำมาเปรียบเทียบ

วีเนียร์แบบไม่กรอฟันไม่ได้ดีกว่าเสมอไป วีเนียร์แบบดั้งเดิมกรอผิวฟันราว 0.3-0.7mm จึงเปลี่ยนสีหรือรูปร่างได้มาก ส่วนแบบไม่กรอฟันแทบไม่กรอเลย (0-0.1mm) แล้วติดเซรามิกบางพิเศษ จึงลดความเสียหายของฟันได้มากที่สุด แต่เพราะมีความหนาเพิ่มเข้าไป ฟันที่ใหญ่หรือยื่นอยู่แล้วอาจดูไม่เป็นธรรมชาติ นอกจากนี้เซรามิกสำหรับแบบไม่กรอนั้นบางมากจนแสงผ่านได้ เป็นที่ทราบกันว่ากรณีฟันเปลี่ยนสีรุนแรงอาจปกปิดสีได้ไม่เพียงพอ วิธีไหนเหมาะแตกต่างกันในแต่ละคนตามขนาดฟัน ระดับการยื่น และความลึกของการเปลี่ยนสี หากตอนปรึกษาได้ฟังการเปรียบเทียบปริมาณการกรอที่คาดไว้และความหนาขั้นสุดท้ายของทั้งสองแบบก่อนตัดสินใจ จะช่วยลดความเสียใจภายหลังได้

สี ความโปร่งแสง และความทนทานของวีเนียร์เปลี่ยนไปตามวัสดุเซรามิก ลิเธียมไดซิลิเกต (กลุ่ม e.max) โปร่งแสงดีใกล้เคียงฟันธรรมชาติและถูกใช้มากที่สุด เซอร์โคเนียแข็งแรงสูงแต่ความโปร่งแสงอาจด้อยกว่า จึงได้เปรียบสำหรับผู้ที่นอนกัดฟันรุนแรง ส่วนเรซินทำเสร็จได้ในวันเดียวแต่ไม่ทนต่อการเปลี่ยนสีและการสึก อายุการใช้งานจึงอาจสั้นกว่า เป็นที่ทราบกันว่าผิวเรซินจะหยาบขึ้นทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป ทำให้คราบสีจากกาแฟหรือชาสะสมได้ง่าย วัสดุไหนเหมาะขึ้นอยู่กับแรงกัด การนอนกัดฟัน และโทนสีที่ต้องการ แนะนำให้ตรวจสอบตอนปรึกษาว่าใช้วัสดุอะไร และในใบเสนอราคาระบุชื่อวัสดุหรือไม่ จะช่วยในการเปรียบเทียบตัดสินใจ

กรณีที่เหมาะกับวีเนียร์ ได้แก่ ฟันเปลี่ยนสีรุนแรงที่การฟอกสีฟันช่วยไม่ได้ ช่องว่างระหว่างฟันหน้า ฟันเล็กหรือรูปร่างไม่สม่ำเสมอ และปลายฟันบิ่นหรือสึก คราบสีที่ฝังลึกในเนื้อฟันอย่างการเปลี่ยนสีจากยาเตตราไซคลินนั้นน้ำยาฟอกสีเข้าถึงยาก เป็นที่ทราบกันว่าหลายกรณีจึงแนะนำวิธีปกปิดด้วยเซรามิก อย่างไรก็ตาม การสบฟันผิดปกติรุนแรงต้องจัดฟันก่อน โดยสมาคมทันตแพทย์จัดฟันแห่งเกาหลีก็แนะนำให้คำนึงถึงการปรับปรุงด้านการใช้งานไม่ใช่แค่ความสวยงาม ผู้ที่นอนกัดฟันรุนแรงมีความเสี่ยงเซรามิกแตก และหากมีโรคเหงือกหรือฟันผุต้องรักษาก่อน ความเหมาะสมแตกต่างกันในแต่ละคนตามการสบฟันและสภาพช่องปาก ลำดับที่ปลอดภัยคือตรวจฟันผุและสภาพเหงือกก่อนแล้วจึงพิจารณา

หลังทำวีเนียร์ หากดูแลดีก็มีผู้ใช้ได้นานกว่า 10 ปีจำนวนมาก แต่หากละเลยการดูแลอาจเกิดการหลุดหรือแตกได้ มีรายงานจากการวิเคราะห์ที่รวบรวมงานวิจัยทางคลินิกหลายชิ้นว่าอัตราการคงอยู่ที่ 10 ปีสูงกว่า 90% โดยระยะเวลาการใช้งานแตกต่างกันมากในแต่ละคนตามการนอนกัดฟันและนิสัยการกิน ไม่ควรใช้ฟันหน้ากัดของแข็งอย่างน้ำแข็งหรือถั่ว หากนอนกัดฟันควรใส่เฝือกสบฟันตอนนอน (night guard) และใช้ไหมขัดฟันดูแลรอยต่อระหว่างวีเนียร์กับฟัน เพราะตัวเซรามิกเองไม่เปลี่ยนสี แต่บริเวณขอบรอยต่อของการยึดติดอาจติดคราบสีได้ การตรวจประจำทุก 6 เดือนตามที่หน่วยงานตรวจสอบและประเมินประกันสุขภาพเกาหลี (HIRA) และสมาคมทันตแพทย์แห่งเกาหลีแนะนำ พร้อมเช็กสภาพการยึดติดและขอบรอยต่อไปด้วย จะช่วยให้ใช้ได้นานขึ้น